Same bon-edukas as kunmetita edukas, bona — edukas tiel, ke oni as bona kaj bonedukas ultra-se-mteza bone edukas — edukas kun bono. Oni ne anstataüas õiun prepozitivon per la finajoj, a kaj e, sed ordinare tiujn, kiuj komistas ei kun precipe kun abstrakta aü amfibia nomo kaj ei dum, de, ei, en, sur, per precipe kun konkreta nomo.

Nenia forlaso ne'k ŝanĝo faritas ai Fundamenta Esper­ anto. La aldoniitaj novaj lingvo-formoj as libere uzeblaj api adv rasva poleti la Fundamentaj ;tiuj kaj uzataj tiel en miaj verikajoj.

La gramatikaĵoj ne as skribitaj por altrudo iujn formojn lingvajn, ,sed por klarigo pri la lingvo-strukturo kaj por fari naiajn verkaĵojn pii kompreneblaj. Ki r] an d u s m uhj seumi Arhiivraamatukogu 1. Laü deveno oni nomas vorton origina aü derivita. Originaj vortoj as finajoj, personaj pronomoj, artikolo, fundamentaj numeraloj, preskaü oiu prepozicio kaj certaj adverboj kaj konjunkcioj.

api adv rasva poleti 7 paeva slim down shopping loetelu

Originaj vortoj ne faritas ei aliaj vortoj kaj vort-partoj. Derivitaj vortoj faritas ei originaj vortoj kaj vort-partoj, kiujn oni nomas radikoj. Radiko signifas kvaliton aü econ. Ekz-e, hom, blu. En derivita nomo radiko sin prezentas käel origina adjektivo, en derivita verbo — kiel origina adverbo. Eco as la plej elementa impreso, kiun spirito ricevas de objekto, aü eco as elemento de ideo.

Ekz-e, malvarm, kresk. Kvalito as aro da ecoj aü aro da elementoj de ideo. Ekz-e, vintr, viv. Origina nomo as o. Ci ais signo pri tio, kiu aparte ekzistas, reale aŭ laü nia imago.

Do per o oni povus isignumi, ekz-e, rozon, ĉa. Tiel oni povus signumi per o objektojn realajn kaj imageblajn kaj tial o ne as nur origina, sed an­ kaü ĝenerala nomo. Por signumi ion per o precize oni metas ai o radikon, adjektivon, kiel epiteton, kiu signifas la kvaliton aü econ de tio, kiun oni võlas esprimi per o. Se oni võlas esprimi per o, ekz-e, la ejon loĝatan ag la homo, oni metas ai o radikon dom signifantan kvaliton de robjekto, kiu loĝatas ag la homo.

Ordinare anstataŭ la origina nomo uzatas pronomo io kaj la origina nomo siin prezentas kiel fiinajo de la derivitaj niomoj. Kiel tiu o as forlasebla. Tia-okaze dum parolo o subkomprenatas kaj skribe ĝin anstataŭas apostrofo.

Abstrakta nomo prezentas ideon aü ion, kiu aparte ekzistas nur laü nia imago. Ekz-e, vivo, ruĝo. Õiun konkretan nomon omi traktas ankaü kiel abstraktan.

Konkreta nomo aa abstrakta, se oni konsideras ĝin prezentanta kvaliton aü econ kiel apartigitan kaj memstaran. Ekz-e, per abstrakta patro oni esprimas certan kvaliton kiel siendependan kaj apartigitan de certa homo, same kiel per belo oni! Konkretan nomon, kiun oni uzas kiel abstraktan tiun, oni nomas amfibia. Origina verbo signifais! Oniginaj verboj as as, is, os, us, u i.

Tial oni diras, api adv rasva poleti verbo as as as-tempa. Tial oni diras, ke verbo os as os-tempa. Tial oni nomas tiujn verbojn as-modaj. Nerealan sed eblan ekziston, kiu dependas de alia ekziBto ebla, oni esprimas per us. Ekz-e, glacio us, se frosto us. Oni nomas verbon us us-moda. Ekziiiston nerealan ised deziratan oni esprimas per u. Oni nomas verbon u u-moda. Per i oni esprimas ekziston sen rilato ai modo kaj tem­ po. Tiel i isimilas je nomo kaj uzatas kiel nomo.

Melissa mikroahi Melissa 16330109, punane

Oni diras, ke piima kaalulangus ei ole i as i-moda. Se origina verbo signifais ekziston, kiun cryo kulmutada kaalulangus certa objekto, la nomo signifanta tiun objekton kaj tiu origina verbo formumas propozicion.

Ekz-e, suno as. Nomon kaj originan verbon, kiuj formumas propozicion, oni nomas responde subjekt© kaj predikalo. Parolanto uzas propozicion por diri per predikato ion pri subjekto. Se objekto efikas aü koncernas alian objekton, oni diras, ke tiuj objektoj as en rilato aü rilatas reciproke aü ke inter tiuj objektoj as rilato. Sed la nilatoj inter objektoj kaüzas rilatojn inter la nomoj, kiuj siigndfas fciujn objekitojn.

Specon da vortoj, per kiuj oni esprimas rilatojn inter nomoj, oni nomas prepozicio.

api adv rasva poleti kaalulangus juuste valjalangemine koertel

Lau maniero de signifo, prepozieioj as ĝenerala kaj specialaj. Per ĝenerala prep. Tiel je ĉiam anstataŭas prepozioion specialan. Ekz-e, se libro rilatas ai tablo, oni metas ai inter la nomoj, libro kaj tablo, prepozicion je kaj kaasatav kaalulangustehnoloogia jene, libro je tablo.

Car ĝenerala prep. Ekz-e, se oni võlus esprimi la rilaton inter libro kaj tablo, ke libro premas ai tablo, dum la tablo malhelpas falon ag la libro, oni uzus specialan prep. Plej ordinare okazas, ke unu vorto sola ne kapablas esprimi la tutan ideon, kiun oni võlas diri per ĝi.

Tdal oni metas ai vorto karakterizajn vortojn aü vorton, kiuj kompletigas la sencon de la vorto. Tiajn kompletigajn vortojn aü vorton oni nomas atributo. Vorton kompletigatan per atributo oni nomas atribuato.

Ekz-e, libro sur tablo prezentas atributon sur tablo kaj atribuaton libro. Atribuaton kun siia atributo formumas plenvorton. Tiel ekzistas plennomoj, plenadjektivoj, plenadverboj, plenverboj kaj plen-prepozicioj prepozitivoj.

Ekz-e, libro sur tablo as plennomo.

Virumaa fotod

Sola prep. Oni gesus, ke libro as en cepta rilato, sed tia geso ne sufieas, se ne gesatas la dua objekto necesa por la rilato. Tial ond konsideras la nomon, kun kiu prep. Do, ekz-e, sur tablo prezentas atribuaton sur kaj atributon tablo. Prepozicion kun ĝia atributo, plenprepozicion 5 oni nomas prepozitivo.

Do, ekz-e, sur tablo as prepozitivo. Prepozitivo as muugita, ise ĝi kavas pM oi unu prepozicion. Ekz-e, de sur monto. Unuigita prepozitivo prezentas tiom da prepozitivoj kun la sama nomo, Morn da prepozicioj ĝi enhavas. Ekz-e, de sur monto sin analizas sur monto de monto kaj per iro de sur monto oni esprimas, ke oni as kun iro sur monto kaj tiam de monto. Oni nomas apozicio nomon, kiu sen prep. Ekz-e, eevalo, besto. Tiun apozicion, kiu pre­ zentas propran nomon de atribuato, oni nomas apud-nomo.

Ekz-e, frato Paülo. Ekz-e, Alberto, reĝo; kuzo-pentristo.

api adv rasva poleti fat burner master golden hombre

Ekz-e, Alberton, reĝon; kuzojn-pentristojn. Ekz-e, vidas urbon Romo, konis personojn kun api adv rasva poleti Karlo. Se objekto posedas kvaliton, kiun posedas ankaü alia objekto, sed konkreta tiu, oni metas ai la nomo de la unua objekto atributon, prepozitivon konsistantan ei kun kaj amfibia nomo de la alia objekto.

Ekz-e, se oni võlas esprimi, ke konsilo as kun kvalito de patro, oni diras, konsilo kun patro. Saane as. Se objekto posedas econ, kiun posedas ankaü alia objekto, api adv rasva poleti diras, ekz-e, jene, konsilo kun patreco, viro kun rureco, ago kun besteco ktp.

api adv rasva poleti keskmine kaalukaotus iga nadal kaalu jalgijate kohta

Temas pri tiuj vort-formoj en punkto 58 a. Atributon noman oni nomas epiteto. Epitetoj as prepozitivo, apozicio kaj apud-nomo. Verbaj atributoj as plej unue originaj adverboj, ne, for malproksime, malproksimenbodiaŭ, morgaŭ, hieraü. Ekz-er ne as, u for, os morgaü. Kompleta propozicio. Oni nomas propozicion, kies subjekto aü predikato as plenvorto, kompleta. Atributon subjektan aü predikatan oni nomas komplemento. Komplemeniton subjektan oni nomas subjektivo, tiun predikatan oni nomas predikativo.

Subjekton, plenvonton, oni nomas plensubjekto; predikaton, plenverbon, oni nomas plenpredikato. Ekz-e, frato, maristo, as for; birdo sen plumo ne as.

Questions to seller

Tia-okaze, ĉar predikato ddras ion pri subjekto kaj la samon faras ankaü subjektivo, oni konsidera® subjektivon kopmletiganta predikaton kaj. Do, ekz-e, ĉevalo, besto, as havas subjektivon besto, sed eevalo as besto — predikativon besto. Tiel epiteto povas kompletigi verbon kiel verb-atributo.